Najaar in Frankrijk – ons seizoen van overvloed, ontmoetingen en verstilling

Het is alweer even geleden dat we jullie mee hebben genomen op onze belevenissen hier in Frankrijk. En ja, ook het najaar hier in Frankrijk heeft echt iets magisch. We werden ondergedompeld in een zachte overgang van uitbundige zon naar rustige verstilling. De nazomer bleef dit jaar lang hangen, en droeg de warmte in zich die alles nog even liet rijpen voordat de herfst haar kleuren tentoonspreidde. Wat een kleurenpracht! En wat een oogsttijd! Onze bomen en planten gaven gul – alsof de grond zelf wilde vieren wat er dit jaar allemaal is ontstaan.

Walnoten die met honderden tegelijk vielen, ons immense rugpijn bezorgden van al dat rapen. Appels die de kratten vulden met hun frisse geur, en die we hebben laten verwerken tot de meest pure en lekkere appelsap. Kiwi’s die geduldig hun tijd hadden genomen en nu stevig en zoet aan de struiken hingen. Pompoenen in alle vormen, tomaten die maar bleven komen, pepers die in hun vurige kleuren werden verwerkt tot heerlijke home made sweet chili saus. Wat een rijkdom! Het was alsof de natuur ons een diep dankjewel schonk voor onze zorg, en wij gaven dat dankjewel honderdvoudig terug.

Naast de rijkdom van het land mochten we ook rijkdom in mensen ontvangen. Gasten vonden hun weg naar ons plekje, sommigen zelfs nog op de fiets op weg naar Santiago. Wij hebben een onvergetelijke hoeveelheid bewondering voor al die fietsers en wandelaars. Er ontstonden prachtige ontmoetingen, gesprekken die nog nazinderden toen de avonden koeler werden. Het blijft bijzonder hoeveel verbinding er kan ontstaan wanneer mensen op reis zijn, open, nieuwsgierig en even los van hun dagelijkse routines. We zijn dankbaar dat zij hier een stukje thuis vonden. Ook verbleven er gasten langer en ook met hen hebben we mooie wandelingen gemaakt, heerlijk samen gedineerd, genoten van diepgang en humor en dankbaar dat we ons thuis kunnen delen met anderen.

Nu de bladeren gevallen zijn, is het tijd voor een ander ritme. Een trager ritme.
We snoeien voorzichtig wat oud is geworden, maken de camping winterklaar, ruimen op, zetten opzij, beschermen wat nog even moet rusten. Binnen vullen we de keuken met de geur van ingemaakte appelcompote, appelstroop, pompoensoep, kweeperenjam, kiwi-jam en drogen de walnoten. De oogst krijgt een nieuw leven in potten, flesjes en voorraadpotjes die ons de winter door zullen dragen.

En wij… wij keren langzaam wat meer naar binnen.
Dit halve jaar was intens, vol beweging, groei, bouwen, ontvangen, leven. Er is zoveel gebeurd, zoveel gecreëerd en beleefd dat we nu voelen hoe nodig het is om bewust stil te staan. Te ademen. Te verwerken.

Het najaar en de weg richting de winter nodigt ons uit om te vertragen, om te luisteren.
En dat doen we. Met dankbaarheid. Met volle voorraadpotten. Met herinneringen aan fijne gasten en diepe ontmoetingen dit eerste seizoen op le Mas. Met het zachte besef dat elk seizoen precies geeft wat we nodig hebben.

Lieve groet, Marko en Dorine